Kendinizin de katkı yapabileceği, günden güne güncellenen bilgi ve belgelerle zenginleşen bir müzeyi gezme fikri size ilgi çekici gelmekle beraber, zaman ve imkân kısıtlılığı gibi bahanelerinizin çokluğu ağır basacaktır tabii. Peki, Düşünce Suçuna Karşı Platformu’nun daveti ile açılışını Noam Chomsky’nin yaptığı bu müzeyi, oturduğunuz yerden muhtemelen yazıyı okuyan çoğunuzun günlük rutini haline gelmiş olan “sanal alemden” ziyaret edebileceğinizi söylesem… Hemen yeni sekme açıp “Düşünce Suçları Müzesi” diye aratacağınızdan şüphem yok. ( http://www.dusuncesuclarimuzesi.net/?s=giris )
Aslında bu yazının da siteyi ziyaret etmenizin, meseleyi bir de o pencereden görmenizin ötesinde bir amacı yok. Müzeyi gezmeye başladıysanız bundan sonrasını okumayabilirsiniz.
Okumaya devam edenler beni takip etsin lütfen.
Müzeyi sağ ve sol taraftaki odalara girip çıkarak, kaybolarak başıboş gezmeniz de mümkün, rehber ve harita desteği almanız da. Tercih zatıâlinizin.
Rehber beni yorar haritamı alıp Meydan’dan başlayayım diyorsanız sıkı tutunun.
Hemen soldaki duvarda ifade özgürlüğü ile ilgili güncel haberleri şöyle bir tarayınca;
Paris’te Charlie Hebdo dergisine silahlı saldırı!
Poşu takan 3 genç tutuklandı!
Pınar Selek beşinci kez yargılanabilir!
“ben bunları biliyorum ya puff içim karardı yine” dediğinizi duydum. Öyleyse sağ duvardan bir tıkla zaman tünelinden geçip kendinizi 100 yıl öncesine ışınlayabilirsiniz. Sizi bilmem ama ben dönemin Jön Türk gazetesinin çalışanlarının tatil sürelerinin 3 gün olmasına hayıflandığım kadar Osmanlıca seçmeli ders alamadığıma hayıflanmadım.
Olay: Tatil
Jön Türk gazetesi sansüre göndermeksizin havadis neşreylediğinden dolayı üç gün müddetle tatil edilmiştir.
21 Aralık 1914 – Sabah
Sol tarafa sapmanızı önermem zira Savcı’nın odasının önü çok kalabalık. Kimler yok ki: Hataylı 110 Genç (Hataylı 14 Sanık ile birleşirlerse her an savcılık önünde Geleneksel Hatay Günleri etkinliği düzenleyebilirler), Çarşı taraftar grubu (Davulcu Vedat’ı ortalarına almışlar göremedim ama davulun sesi hoş geliyor), Pamukkale Üniversitesi’nden 65 öğrenci (arkadaşlarına yoklama imzası attırmışlar belli ki rahatlıkları gözlerinden okunuyor). Atilla Taş ve Emrah Serbes beyler de gelmişler.
Hemen yandaki mahkeme odasından sesler yükseliyor. “Dicle Üniversitesi Öğrencileri” mübaşirin sesini bastırıyor, mahkeme heyeti tedirgin. Eren Keskin ve Mehmet Tarhan koyu muhabbetteler. Ali Emre Özsoy da “hırsız vaaar” diye bağırayazdı ben odadan çıkarken.
Hasıraltı odasında “üç maymun” oynuyor, izlemenizi tavsiye etmem zira bu cephede ‘yeni bir şey yok’.
Bağlamanın sesini duyduysanız mahpus damına düştünüz demektir. Öğüt verenlerden biri aynı anda hem “İslam peygamberine hakaret” edip, hem de “kaçak inşaat yapan” bir Ermeni ‘kelimebaz’: Sevan Nişanyan. Ranzasında oturmuş orta parmağı havada karşılıyor sizi.
Yalnız gezerken dikkat edin koğuşların birinde:
Recep Tayyip Erdoğan
Eserleri: 2003 – 2014 arası Türkiye.
Gördüğünüz gibi zamanlama manidar!
Sürgün odasında duvardaki haritadan nereye, kiminle, ne zaman sürgün edileceğiniz oyununu oynayabilirsiniz.
Temel Haklarımız odasının kapısında kocaman bir kilit var. Balyoza gerek yok tabi. Ancak İfade Özgürlüğü odasındaki kilitle açılıyor bu kilit.
Aramızdaki hukukçu arkadaşlara dikkat edelim lütfen asansörü Mevzuat katında durdurup sıvışabilirler.
Kütüphane, Sosyal Bilimler, Fen Bilimleri, Ayrımcılık, İnanç, Görsel Sanatlar, Sahne Sanatları, Basın Yayın, Edebiyat odalarında tanıdıklarınız çıkabilir.
Yolu kaybedip kendini Absürd Odalarında bulan kaç kişiyiz? Malatyalı Gülsüm ineğin sürgün günleri, 3 yıllık Anadolu Kadını Heykeli’nin katalogla 3000 yıl yaşlandırılması, “Zararlı” Türk Klasik Müziği’nin yayın yasağı yılları… Gördünüz değil mi Mahir Günşiray yüzünden davalık olan Kafka mahkemeye gelemeyince, birlikte yargılandığı 85 kişi mahkemede bir koltuğu onun için boş bırakmış. Neyse ki Kafka bu tabloyu görüp ‘Dava’sını yazmak durumunda kalmadı.
Bu arada Müzenin ‘absürd’ odasından “Kamber Ateş Nasılsın?” demeden geçmeyin olur mu? Duvarda bir şiir bulacaksınız:
“…
ana oğul yalnızca bakıştı
Türkçe bilmezdi ana
anasının anası da bilmemişti hiç
hep sustular sustular sustular
üç dakika…
oğul Kürtçe susmuş dağa çıkmıştı
Türkçe düşünmenin ceza gördüğü yerde
bilmiyordu Kürtçe susmak böyle olurdu
…
uluslar tarihinin aynasıdır o üç dakikalık acı”
Olur da kulağınıza gelen çığlık, feryat seslerine yönelirseniz dikkatli olun. Bir anda ayağınız kayabilir ve kendinizi aşağıda karanlık, havasız, basık sorgu ve hücre odalarının olduğu D.A.L.(Derin Araştırmalar Laboratuvarı)’da bulabilirsiniz. Korkmayın o hücrelerde birileri vardır hep. Sanırım işkence enstrümanlarından çıkan sesleri unutmanız kolay olmayacak.
Mermer ve yeşillik dolu topraklardaysanız Mezarlık’tasınız. Aslında diyecek bir şey yok bu durakta. İsteyen duaya sığınsın, isteyen slogan atsın, isteyen mücadelelerine sarılsın, isteyen mezarlarına çiçekler bırakıp taziye defterine içini döksün. Ruhi Su, Ahmet Kaya, Musa Anter, Aziz Nesin, Hrant Dink, Sabahattin Ali,…Gördüğünüz gibi bu tarafta kavuşamayanlar, hasret kalanlar öbür tarafta sınırsız bir bahar bahçe kurmuşlar. Orada bizi bekliyorlar. Gözleri yolda. Öyle dediler.
Çiğdem Kapan
kapan_cigdem@hotmail.com
PS:EUROPE Avrupa Siyasal ve Sosyal Araştırmalar Enstitüsü


